kusmuk_27_çarşı_gençlik@YusufAmca.com

Her sabah, okula gitmek için evden çıkıyorum. Alt kattaki komşumuzun, 14 yaşındaki çocuğu, her sabah dış kapının camında saçını yapıyor. Beni görünce kaçıyor. Sorun bende mi diye, ben de camdan yansımamı izlerken, başka bir komşu çocuğu beni görüyor. Bu sefer de ben kaçıyorum.

Sonra servisim geliyor ve biniyorum. Türünün ilk, tek ve son örneği: "Yusuf Amca Öğrenci Servisçisi". Mavi ve kocaman bir yazıyla, tampon bununla kaplı. Servis caddeye çıkınca, o yazıyı gören herkes, "Ehehe! Şuna bak. Yusuf Amca ne lan?" falan yapıyorlar. Dudak okuma gibi bir yeteneğim var yani, anlıyorum. Bu dalga geçenler yüzünden, yanımda hep bir kese kâğıdı taşırım; kafama geçirmek için. Sonra Yusuf Amca, gördüğü ilk tümsekten son hızla geçince, midem ağzıma geliyor. Kese kâğıdına kusuyorum. Kusmuğuma bakıyorum, nasıl bir şey diye. Ama her kusmukta, aynı şeyleri görüyorum; Sabah yediğim Coco Pops + Süt. Yani kakaolu süt ve kahverengi, yuvarlak toplar kusuyorum. Sonra anlıyorum ki; ...

kusmuk_27_çarşı_gençlik@YusufAmca.com


Okul çıkışlarında, servise arkadaşımı getirmeme bayılan tek insan; Servis şoförüm olan, Yusuf Amca.
Arkadaşımı getirdiğimde, "Türk usülünde, misafirperverlik vardır yavrum." diyip, zorla servise bindiriyor. Bu kadarla bitmiyor tabi. Oturuyor koltuğa ve başlıyor Yusuf Amca: "Bak yavrum, ben Gaziantep'in en eski şoförüyüm. Tam 3 tane plaketim var. Kime sorsan, beni tanır..." falan filan. Servise öğrenci mi almak istiyor, anlamadım. "Neyin peşinde bu adam?" diye düşünürüm hep. Zaten her gün 2 kişi ayakta kalıyor. Neyin kafasını yaşıyorsun Yusuf Amca?
Neyse... Arkadaşım, önce Yusuf Amca'yı seviyor. Ta ki, Yusuf Amca kaldırımda servis sürene kadar. "U dönüşü yapılmaz." uyarısını dikkate almayan Yusuf Amca, kaldırımda insanları ezmeye bayılıyor gibi. Bir de yayalardan küfür yedik; Oh mis!
Biz, Yusuf Amca'nın bu hâline gülerken, Yusuf Amca, bize "Vay hayvan eti yemişler!" diye bağırıyor. Yusuf Amca, hakaret etmeyi de beceremedi anlaşılan. Anlamadım ki; Yusuf Amca ne eti yiyor?
Hep aynı şeyler işte...


Ne var ki; sadece kaldırımlara çıkmakla yetinmiyor, Yusuf Amca. Serviste otorite de kurmak istiyor. Örneğin; oturma planı. Yusuf Amca, servisin altını üstüne getirip, türlü oturma kombinasyonları kurar. Kızlar çoğunlukta olduğu hâlde, Yusuf Amca erkekleri kızlardan korur. Yusuf Amca da yeni nesile ayak uyduruyor sanırsam.
Serviste 4 erkek var, ben de dâhil. Yusuf Amca'nın matematik bilgisi şöyle:
Şoför koltuğunu yanındaki çiftli koltukta 2 erkek oturursa, arkada da 2 erkek oturur ve serviste kimse ayakta kalmaz. Ama o çiftli koltukta 1 kız ve 1 erkek oturursa, biz arkada sıkışıyoruz. Öl, bit, geber yani! Servis zaten 17 kişi. 2 kişi -kız ya da erkek fark etmez- her durumda öndeki çiftli koltukta oturunca, arkada 15 kişi kalıyor. İlle, önde 2 erkek oturacak. Şahsen ben oturmak istemiyorum. Çünkü Yusuf Amca, espri gibi bir şey yapıyor ve kendi gülüyor. Sonra da ben gülmeyince, bacağıma vuruyor. Taciz edilmiş hissine kapılıyor insan. Bu yüzden önde kız oturtmuyor. İçimden "Sinsi köpek." diye geçiriyorum hep...


3 Gündür not yazıyorum, neyse ki bugünkü notumda, okul çıkışını anlatacağım.
Yusuf Amca, anasından ne öğrendi; bilmiyorum. Ama, çamaşır çitilemeyi falan öğrenmiş, sanırsam. Yani başka türlü bu kadar temiz olamaz. Her gün, okul çıkışı servise geldiğimde, bir de ne göreyim: Servis pırıl pırıl. Bir de Yusuf Amca'ya bakıyorum: Elinde temizlik bezi. Acıdım, vallahi bizim Vileda'yı hediye edeceğim. Aylık niyetine saysın.
Baktım ki servis, fazlasıyla temiz; var gücümle, kirli ayakkabılarımı her yere sürerim. Böyle de sinsi biriyimdir. Zaten herkes basacaktı yani. Hem çok temiz olunca servis, rahat edemiyorum. Odam gibi olmalı. Etrafı b*k götürmeli yani.
Yusuf Amca da ceza çeksin biraz. Her gün, ilk derse geç kalmaktan bıktım. "Servisini değiştir." diyenler olsa da, yok olmaz. Değiştiremem. Yoksa bu yazdığım maceralar olmaz.
Sonra, bastığım yerleri gösteriyorum Yusuf Amca'ya. Tam silecekken diğer öğrenciler geliyor ve kargaşa oluyor. Yusuf Amca da "Lanet olasıca pislik!" diye içinden geçirerek, temizliği bırakıyor...


Servisimden her ne kadar memnun olsam da; servisçimden (Yusuf Amca) o kadar memnun değilim. Yani sebebim var. Hangi insan, servis şoförünün 70+ yaşında olmasını ister ki? Ben yeni nesilim sonuçta. Yusuf Amca hiç bir lafımı anlamıyor. (Bkz.: Cix, Apaçi, Emo...)
Bu bir yana; ayrıca hiç bir şey anlamıyor. Yusuf Amca'ya "Bugün Börgır'da ineceğim." diyorum. Beni taa Çıksorut'ta indiriyor. Tey teyy!
Yusuf Amca'ya "Pavırtürk'ü açar mısın?" diyorum. Radyoyu kapatıyor.
Yusuf Amca'ya "Bugün, çıkışta gelmeyeceğim." diyorum. "Ananın - babanın habarı var mı?" diyor. Sabır, sabır...
Bazen içimden "Benim paramla geçiniyorsun, şoför parçası! Şimdi, o lanet olasıca çenin kapat ve sür ahbap!" diyorum. Ama neyse ya. Bunları gerçekten Yusuf Amca'ya söylesem, "Gendine mukayet ol, yavrum." der. Yani, içimdeki Amerikan'ı öldürür.
Bazen yabancı müzik açıyoruz. Yusuf Amca'nın "Yavrum bu ne? İt mi ürüyor?" demesiyle, kendimize geliyoruz. Ve oturup Zeki Müren dinliyoruz.
Anladığım tek şey; Yusuf Amca, bizi kendine benzetmeye çalışıyor.